رفاه اجتماعی شامل مجموعه اقداماتی در سطوح مختلف از سیاستگذاری تا ارائه خدمات است که در هر یک از بخشهای دولتی، خصوصی، خانواده، و خیریه با هدف پیشگیری، كنترل يا كاهش مشکلات اجتماعی و ارتقاء کیفیت زندگی آحاد جامعه صورت می گیرد. توجه به آموزش دانشگاهی مباحث مربوط به سیاست اجتماعی و رفاه اجتماعی تقریباً از دهه دوم قرن بیستم ابتدا در انگلیس و سپس سایر دانشگاه های کشورهای اروپایی و آمریکایی، استرالیا و کانادا مطرح شد. در حال حاضر، در بیشتر دانشکده های علوم اجتماعی در دانشگاه های معتبر جهان از جمله دانشگاه لندن، آکسفورد، هاروارد، برکلی و یو سی ال ای دوره های کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکتری این رشته برگزار می شود.

در ایران نیز با توجه به اصول مصرح قانون اساسی، برنامه های توسعه و قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامین اجتماعی، لزوم برگزاري آموزشهاي دانشگاهي معتبر به منظور تربيت نيروي انساني متخصص، بيش از هر زمان ديگري احساس مي شد. بر این اساس، گروه مدیریت رفاه اجتماعی در سال 1378در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی تهران راه اندازی شد و به برنامه ريزي دوره هاي كارشناسي ارشد و دكتري رفاه اجتماعي، پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي، ارتقاء سلامت و... مبادرت ورزيد، در همين سال فعاليت آموزشي گروه با تربيت دانشجو در دوره كارشناسي ارشد پيشگيري از آسيب هاي اجتماعي آغاز شد و همين دوره، يك بار هم در سال 1385 برگزار گرديد. در سال 1383 بلافاصله پس از تصويب برنامه پيشنهادي دوره كارشناسي ارشد رفاه اجتماعي به پذيرش و تربيت دانشجو در رشته رفاه اجتماعي پرداخت. از سال 1389 نيز پس از تصويب برنامه پيشنهادي دوره دكتري سلامت و رفاه اجتماعي پذيرش دانشجو در اين رشته را آغاز كرده است.

اهداف

هدف اصلي اين گروه ، «توليد و توسعه دانش رفاه اجتماعي» متناسب با نياز جامعة ايران در دوران حاضر و سالهاي آينده ، از طريق پژوهش و آموزش و «تربيت نيروي انساني متخصص و كارآمد» براي مديريت ، سياستگذاري ، برنامه‌ريزي و اداره امور آموزش و پژوهش در بخش اجتماعي و بهداشت كشور مي‌باشد.